Crianza Natural Página principal Juguetes de madera, educativos y ecológicos
Inicio Inicio > Temas generales > Crecimiento personal
  Temas activos Temas activos
  Ayuda Ayuda  Buscar en el foro   Calendario   Suscríbete Suscríbete  Iniciar sesión Iniciar sesión

superar transtorno de alimentacion 2

 Responder Responder Página  123 8>
Autor
Mensaje
  Tema Buscar Tema Buscar  Opciones del Tema Opciones del Tema
piratilla Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 15 Octubre 2009
Vive en: Barcelona
Conectado: No
Mensajes: 3172
  Citar piratilla Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Tema: superar transtorno de alimentacion 2
    Escrito el: 20 Julio 2011 a las 2:33pm
 
nunca pensé que llegariamos a tantas hojas, gracias a todas, por participar, por escuchar, por escribir y por compartir.
 
La semana pasada estancada, pero es que creo que lo de mis suegros, el trabajo nuevo, etc me tenia un poco superada.
 
La princesa, Julio 2009.
La gateta, Marzo 2012.
Volver al comienzo
piratilla Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 15 Octubre 2009
Vive en: Barcelona
Conectado: No
Mensajes: 3172
  Citar piratilla Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 26 Julio 2011 a las 12:55am
el peso va bien, esta semana me he sentido con muchas más fuerzas y ademas en casa de mis suegros ha habido un cambio.
 
El lunes pasado decidí que dejaba de ir, durante la semana, con la distancia emocional, he podido recapacitar i pensar i decidí que iria, pero sin dejarme pisar ni dejar de decir todo aquello con lo que no estuviera de acuerdo.
 
lo he escrito a una amiga en catalan, no tengo ganas de traducirlo ahora, pero me apetece compartirlo con vosotras:
 
Finalment he optat per no deixar d'anar, o si més no, de moment tornar-ho a provar, això si, promentent-me a mi mateix de dir tot allò que hagi de dir.
 
Anava a casa del meu sogre i m'anva recitant (rollo mantra) la frase de "els comentaris que fas sobre donar-li el pit a la maia em molesten"  I m'anava repetint seqüencies diverses i frases de l'estil, rollo mecanic.
 
Arribo, la nena m'abrassa i em demana pit. Vaig al menjador, esta el meu sogre i el meu cunyat, li començo a donar el pit, i com no, el meu sogre (no es diu Pepe, pero li direm així) comença:
 
- noooo, noooo, (dirigint-se a la nena) tu ja es molt gran per fer pit, no en prenguis,  aixxx que això es de nens petits, i tu ja ets gran, deixa-ho, deixa-ho... bla-bla-bla
JO: Pepe, els comentaris que dius em molesten
 
No se si ho he dit molt fluixet, que ha seguit repetint i parlant i rajant...

JO: Pepe, et repeteixo que els comentaris que dius em molesten
 
es posa a riure (he flipat, us ho juro!)
 
ell mentre reia em diu:  "et molesten?"
jo que ja dubtava de si als dos segons estaria sortint per la porta amb un cabreo monumental torno:
 
Pepe, jo no em ric, em molesten els teus comentaris sobre la nostra lactancia.
 
S'ha callat, el meu cunyat no ha dit ni piu en tota l'estona. El meu marit, com sempre no hi era (estava preparant-me un entrepà per berenar). Pero despres li he explicat i m'ha felicitat per haver-ho dit!
 
Han seguit 5minuts incomodes, i despres hem seguit parlant de les vacances, del temps... etc.
 
Cap més cop que li he donat el pit ha fet cap comentari. No sé si serà aixì per les següents vegades, o no, pero NO SABEU LO A GUST QUE M'HE QUEDAT...
 
I ja tinc el mantra, es que no em penso callar ni una del que em diguin els meus sogres.
 
Me alucina pensar que algo así me haya costado tanto tiempo.
 
La princesa, Julio 2009.
La gateta, Marzo 2012.
Volver al comienzo
marian bosch Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 02 Enero 2009
Vive en: Valencia
Conectado: No
Mensajes: 2720
  Citar marian bosch Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 26 Julio 2011 a las 8:32am
AplausoAplausoAplausoAplausoAplauso
Has hecho un avance increible, te felicito de corazón. Algún día me atreveré a participar en este post, de momento no me atrevo, se me hace un poco cuesta arriba pero no podía dejar de felicitarte por este progreso.
Silvia (2010) y Sergio (2012)
Gracias por hacerme sentir viva
Bustro, Merceb, fuerza, mucha fuerza...
Volver al comienzo
piratilla Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 15 Octubre 2009
Vive en: Barcelona
Conectado: No
Mensajes: 3172
  Citar piratilla Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 26 Julio 2011 a las 10:27am
Escrito originalmente por marian bosch

AplausoAplausoAplausoAplausoAplauso
Has hecho un avance increible, te felicito de corazón. Algún día me atreveré a participar en este post, de momento no me atrevo, se me hace un poco cuesta arriba pero no podía dejar de felicitarte por este progreso.
 
Gracias Avergonzado
Yo me siento muy orgullosa de mi misma.
La princesa, Julio 2009.
La gateta, Marzo 2012.
Volver al comienzo
misilvanica Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 01 Noviembre 2007
Vive en: España
Conectado: No
Mensajes: 1884
  Citar misilvanica Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 26 Julio 2011 a las 11:44am
enhorabuena guapa!
25/07/2007... llegó mi flor..
25/02/2010.... llegó un bichillo...

Junio 2013... esperando el tercero...
más felices.. imposible!
Volver al comienzo
ponci Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 14 Marzo 2010
Vive en: España
Conectado: No
Mensajes: 2437
  Citar ponci Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 26 Julio 2011 a las 12:13pm
enhorabuena, piratilla, lo estás haciendo genial, y como ves, suceden cambios cuando hacemos que sucedan! cuando dices lo del peso quieres decir que te están pesando y aunque tú no sabes lo que pesas te dicen que vas bien?
Yo no me doy ningún atracón hace tiempo, estoy cambiando mi forma de comer y estoy muy contenta, y eso que ahora que me quedo en el paro, ocasiones no me han faltado para descontrolar pero no lo he hecho. Lo que me sigue costando es arreglarme, me estoy pasando el verano con bermudas y camiseta y chanclas, coleta y cero maquillaje. Por lo menos he dejado atrás los vestidos anchotes cinco tallas más grandes, algo es algo. Besos  a todas
Volver al comienzo
piratilla Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 15 Octubre 2009
Vive en: Barcelona
Conectado: No
Mensajes: 3172
  Citar piratilla Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 26 Julio 2011 a las 12:37pm
Si ponci, cada semana en el centro me pesan pero no me dicen el peso (bueno, hubo una temporada que pactamos que sí sabria el peso).
 
Sobre lo de arreglarme te cuento lo que me explicaron, por si te ayuda. Hay veces que no tenemos que esperar a que salga de nosotros porque nos apetece, hay veces que más que esperar a sentir-nos bien i entonces arreglarnos, podemos probar de forzar la consecuencia i ver si va apareciendo la inquietud en nosotros. Creo que me explico fatal, perooooo lo que quiero decir es que prueba a comprometerte contigo misma a arreglarte un dia, a ver que pasa y como te sientes luego  (no al inreves).
 
pues mucha superación veo eh? en el paro, sin atracones, controlando alimentacion... oleeeeee
La princesa, Julio 2009.
La gateta, Marzo 2012.
Volver al comienzo
ponci Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 14 Marzo 2010
Vive en: España
Conectado: No
Mensajes: 2437
  Citar ponci Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 26 Julio 2011 a las 3:29pm
ah! ya veo lo del peso, me imaginaba que era así, como antes.
Pues sí que hay superación pero estoy llorando cada dos por tres, piratilla, y tengo ratos de mucha ansiedad, entonces es cuando rompo a llorar y pido ayuda (un abrazo, hablo con alguna amiga, con mi marido). Esto es casi nuevo para mi, antes no lo hacía o no tanto. Gracias por los ánimos.
Es muy interesante lo que cuentas del proceso de forzar la consecuencia, te has explicado de maravilla. Besos
Volver al comienzo
ponci Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 14 Marzo 2010
Vive en: España
Conectado: No
Mensajes: 2437
  Citar ponci Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 26 Julio 2011 a las 3:32pm
hey, me encanta tu blog! qué pasada! enhorabuena
Volver al comienzo
Eiweiss Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado


Alta: 08 Enero 2011
Vive en: España
Conectado: No
Mensajes: 1455
  Citar Eiweiss Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 26 Julio 2011 a las 6:35pm
Edito porque carecia de sentido mi escrito disculpad


Editado por Eiweiss - 27 Julio 2011 a las 5:41pm
Volver al comienzo
piratilla Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 15 Octubre 2009
Vive en: Barcelona
Conectado: No
Mensajes: 3172
  Citar piratilla Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 26 Julio 2011 a las 11:26pm
Eiwess, te toca trabajar un poco tu autoestima. Estrella Te das cuenta que te disculpas por escribir un mensaje en un sitio que se espera que todos escribamos porque mientras mas aportemos más aprendemos entre todas?
 
Pasada esta reflexión...
 
Lo del trabajo es muy duro, la producción y el sacaleches como ya te ´conté fueron mi cruz al volver al trabajo. Muy duro... Desteté al sacaleches tan pronto como pude.  Guiño
 
puedes probar  de sacarte leche con el extractor del otro pecho cuando estes con él. Entonces es más facil porque usas el reflejo de eyección de tu bebé que se genera solo por el simple hecho de que mame del otro pecho.
 
Y comer bien deberia ser una prioridad BASICA, así como respirar. Puedes empezar por proponerte metas pequeñas, por ejemplo llevarte el desayuno de casa y comerlo mientras haces la extracción con el sacaleches. Llevarte tentenpies para media mañana (una pieza d fruta o un par de galletas maria)...
 
proponte algo pequeño en relación a hacer tu comida más equilibrada, algo pequeño que veas que puedes cumplir, i que mejore tu alimentación.
 
Un super abrazo y muchos animos...
La princesa, Julio 2009.
La gateta, Marzo 2012.
Volver al comienzo
Zeven Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado


Alta: 11 Octubre 2008
Vive en: España
Conectado: No
Mensajes: 5021
  Citar Zeven Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 27 Julio 2011 a las 12:24pm
Piratilla, me gusta mucho tu blog, el mío se queda en nada la lado del tuyo!

Aún no me animo a participar activamente ne le post, no sé por qué pero me da miedo hacerlo de manera pública... en fin... Algún día...
Volver al comienzo
piratilla Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 15 Octubre 2009
Vive en: Barcelona
Conectado: No
Mensajes: 3172
  Citar piratilla Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 28 Julio 2011 a las 4:31am
Gracias Zeven, me alegro que te guste. El blog lo construimos entre mi marido y yo, el merito no es solo mio.
 
En cuanto a la comida, llevo un par de dias sin hacer libreta, porque? Porque hubo un dia que comí bocata, me rallé y no quise apuntarlo. Menuda chorrada... pero me demuestra lo exigente que soy conmigo misma y lo poco que me tolero no hacerlo perfecto. Por lo demas voy bien.
 
Ayer estuve en la bolera con unos amigos, compré una bolsa de patatas gRANDE, me comí unas pocas y paré (pèro ni forzandome ni nada eh? mi cuerpo me dijo, mira, ya esta, ya tenemos suficiente). Estrella
La princesa, Julio 2009.
La gateta, Marzo 2012.
Volver al comienzo
alya3 Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado


Alta: 24 Noviembre 2010
Vive en: Su casa.
Conectado: No
Mensajes: 6595
  Citar alya3 Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 28 Julio 2011 a las 10:29am
Joe Piratilla (y las demas) no sabeis cuanto estoy aprendiendo de este post...no teneis ni idea de cuanto me ayuda.
Volver al comienzo
piratilla Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 15 Octubre 2009
Vive en: Barcelona
Conectado: No
Mensajes: 3172
  Citar piratilla Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 28 Julio 2011 a las 10:33am
Escrito originalmente por Eiweiss

Edito porque carecia de sentido mi escrito disculpad
 
POrqueeeeeeeeeeeee?????????????????????????????????????????????????
 
Nooooo tenia muchisimo sentido!!!  Es lo que sentias, y solo por eso merece tener sentido.
 
La princesa, Julio 2009.
La gateta, Marzo 2012.
Volver al comienzo
piratilla Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 15 Octubre 2009
Vive en: Barcelona
Conectado: No
Mensajes: 3172
  Citar piratilla Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 28 Julio 2011 a las 1:53pm
Escrito originalmente por alya3

Joe Piratilla (y las demas) no sabeis cuanto estoy aprendiendo de este post...no teneis ni idea de cuanto me ayuda.
 
me alegro, pero porque te ayuda? no recuerdo que nunca comentaras sobre este tema...
La princesa, Julio 2009.
La gateta, Marzo 2012.
Volver al comienzo
alya3 Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado


Alta: 24 Noviembre 2010
Vive en: Su casa.
Conectado: No
Mensajes: 6595
  Citar alya3 Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 28 Julio 2011 a las 6:12pm
Pues porque me he dado cuenta que yo tambien he intentado esconder muchas de mis inseguridades y ansiedades a traves de la comida.
 
Lo que yo consideraba una forma "caprichosa" de comer (ahora patatas fritas, ahora 1/2 tableta de chocolate, ahora cheetos, ahora me arrepiento y como 1/2 sandia) al final no era mas que un refugio mental por lo mal que me sentia debido a una menopausia precoz (38 años cuando la tuve y con una bebe de dos años).
 
A traves de este post me he atrevido a observar y reflexionar mis sentimientos sobre ello, lo que para mi supuso, lo que me supone en la actualidad y me ha servido para ponerme a dieta pero queriendome, sin ansiedades ni malos rollos en mi relacion alimentaria.
 
Sabiendo decir "basta" sin arrepentirme a la media hora y atracar la despensa.
 
Bueno, muchas cosas mas que serian largas de expresar.
 
Ahroa estoy contenta y me siento fuerte...muy fuerte.
Volver al comienzo
piratilla Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 15 Octubre 2009
Vive en: Barcelona
Conectado: No
Mensajes: 3172
  Citar piratilla Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 28 Julio 2011 a las 10:00pm
ohh que interesante lo que cuentas alya3.
 
Bueno os cuento que esta tarde he pillado cabreo monumental con mi marido, por chorrocientoava vez, habiamos quedado en un sitio y cuando consigo hablar con el por tf me dice que esta en casa, qu eno habiamos quedado así i que ha habido un malentendido.
 
Estoy harta de tener malentendidos.... me ha roto mi plan de esta tarde i no es la primera vez, i al rtimo que vamos, no sera la ultima... bueno... vamos, un cabreo gordo
 
he llegado rendida, tan cabreada que solo queria meterme en cama a dormir.
 
Pero he cenado, me he obligado a comer mmi ensalada, mi tortilla y mi platano de postre. Y ahora me desahogo un poco aquí y aleeee a dormir (sin darle beso de buenas noches, que no se lo merece).
 
Que rabia por dios....
La princesa, Julio 2009.
La gateta, Marzo 2012.
Volver al comienzo
liebreblanca Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 29 Octubre 2006
Vive en: España
Conectado: No
Mensajes: 684
  Citar liebreblanca Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 29 Julio 2011 a las 5:27pm
Yo sigo sin saber si picotear algo entre horas y merendar pan con nocilla, cuando la comida ha sido equilibrada pero abundante, se puede considerar un trastorno o no. Creo que estoy en el limite, aunque si fuera de esa gente de metabolismo rápido que nunca engorda probablemente ni me preocuparia.
Pero en otro apartado de est foro he descubierto que tengo otro trastorno de alimentación que no sabia que existia. Lo comento aqui porque seguro que le pasa a más gente y este post tiene muchas visitas:
Se llama "aversión alimentaria" y parece que es propio de niños hipersensibles. Por alguna razón le coges asco a la comida, menos dos o tres cosas, que suele ser de sabor bastante neutro (pan, arroz blanco, etc), y no puedes comer nada más. No es que no quieras, es que no puedes. Muchas veces te da asco hasta tocarlo. Parece que ahora los pediatras saben de que va, pero en mi época la solución era obligarte a comer a la fuerza, y si vomitabas de asco, obligarte a tragar el vomito. Tuve la suerte de que mis padres me dejaron por imposible y se adaptaron.
 
Y bueno, como este post va de superación, os cuento como lo superé: decidí ser vegetariana. Por razones éticas, no por salud. Asi que empecé por las legumbres: las compraba cocidas y en un plato de arroz o fideos ponia un puñado pequeñito, que casi ni se notaba, y fuí aumentando poco a poco la cantidad. Luego las verduras: primero hacia cremas, y para disimular el sabor añadia leche, pimienta o albahaca. Luego dejé de poner leche. Cuando me acostumbré a los sabores empecé a añadir verduras a los arroces y los potajes, siempre muy cocida. Luego ya empecé a comer verdura como plato principal; por ejemplo, me encantan las espinacas salteadas con un poco de ajo.
Todavia soy incapaz de comer nada crudo, pero visto lo visto creo que lo he hecho muy bien Sonrisa.
 
Y para todas las que tenemos problemas con la comida y con el peso que no podemos controlar, os dejo un video que me encanta. Porque sentirse bien con tu cuerpo no es misión imposible http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=RJlPEHL85Ig
Mi único deber es ser fiel a mi corazón.
Volver al comienzo
conxilu Ver Desplegable
Avanzado
Avanzado
Avatar

Alta: 13 Noviembre 2010
Vive en: Málaga
Conectado: No
Mensajes: 194
  Citar conxilu Citar  ResponderRespuesta Enlace Directo a este Mensaje Escrito el: 30 Julio 2011 a las 12:22am
hola de nuevo a todas! Ya hace un mes que estoy intentando entender mi relación con la comida. La verdad, en general me ha ido bien, pero he tenido momentos muy duros en los que sólo podia pensar en comer, lo que fuera, da igual, pero mucho, en cantidades industriales. Y al final termino apuntando en la libreta que no puedo mas, y pruebo de algo, pero no hay atracones.
Empiezo a darme cuenta que uso la comida como vía de escape, y como forma de tragar literalmente cosas que me ocurren y que no me gustan, pero que no me atrevo a enfrentar.
En terapia me siento muy bien, la psicóloga es un encanto de persona, y me hace cuestionarme cosas que yo pasaba por alto. Noto que me está sirviendo mucho, ya se cosas que me duelen o afectan a la hora de das rienda suelta a mis ansias por comer.
Mi principal objetivo es decir que no a lo que no me apetece, y no hacer como que no pasa nada cuando las cosas me duelen. Me está costando muchísimo, la semana pasada tuve visita de la familia política en casa, a mi niño malito con fiebre y tos, fue el primer cumple de mi niño, el de mi marido, incertidumbre en el trabajo, y yo estoy intentando capear el temporal como buenamente puedo. Me queda un mes de agosto de padre y muy señor mío por delante, tendré a mis suegros o a mis padres viviendo en casa, todo el rato diciendome que coma, la relación con mi suegra no es para tirar cohetes, y yo sólo puedo pensar en comer, ahora unas palomitas, luego unos frutos secos, helado, etc etc, y me digo ya queda menos, pero se que voy a reventar, y le tocara pagar el plato roto a mi marido, que ayer también se fue a la cama sin beso de buenas noches por discusiones que nunca nos llevan a ningún lado.

Bueno, esto parece mas que nada un desahogo, perdonad. Sólo queria contaros que los planes van sobre ruedas, y tal y como me dijeron en abb conforme estoy ordenando la forma de comer y las cantidades, están saliendo a relucir mis fantasmas, que son mas de los que creía. Muchos muchos ánimos a todas, leeros me ayuda mucho, me anima, me da otro punto de vista, ... Un abrazo
Volver al comienzo
 Responder Responder Página  123 8>

Ir al foro Permisos del Foro Ver Desplegable